Bugün bir kelime öğrendim: Hemmaz.
Hümeze suresinin tefsirinde geçiyordu. Arkasından da lümeze. Yani lemmaz.
“Arkadan çekiştirip duran, kaş göz hareketleriyle alay eden her kişiye veyl olsun!”Aynı ortamda karşılıklı imalı gülüşler paylaşıp ruhumu sıkan; bir şey olduğunda, "vah şimdi bunu abartıp çarpıtıp arkamdan konuşacaklar" diye beni kaygılara salan insanların yüzlerine okusam içimden, içim rahatlar mı? Yoksa hükümden beri kalmak için "Rabbim onlara verdiğin dertten beni sakındırdığın için sana şükürler olsun!" diyerek hamde mi sığınmalı? Belki de sadece gülümsemeli ve Allah'a bırakmalı. Çünkü diyordu ki aynı hoca: "İnsanlar seni itibarsızlaştırmak isteyebilir ama son sözü Allah söyler."
Amenna ve saddakna...